طراحی و توسعه محصول – قسمت نهم

فرآیند عمومی توسعه محصول

فرآیند عمومی توسعه محصول – بخش دوم

به‌طور کلی فرآیند عمومی توسعه محصول به شرح زیر می‌باشد:

مرحله صفر. برنامه‌ریزی

مرحله برنامه‌ریزی معمولاً تحت عنوان «مرحله صفر» نامیده می‌شود چراکه این مرحله پیش از تأیید پروژه و اجرای فرایند اصلی توسعه محصول صورت می‌گیرد. این مرحله با راهبرد شرکت آغاز می‌شود و شامل ارزیابی توسعه فناوری و اهداف بازار می‌باشد. خروجی مرحله برنامه‌ریزی، شرح مأموریت پروژه است که در واقع بازار هدف محصول، اهداف کسب‌وکار، مفروضات کلیدی، و موانع و محدودیت‌ها را مشخص می‌نماید.

مرحله یک. توسعه‌ی مفهوم

در مرحله توسعه‌ی مفهوم، نیازهای بازار هدف شناسایی می‌شوند، مفاهیم محصول جایگزین، خلق و ارزیابی‌شده و سپس یک یا دو مفهوم برای توسعه و آزمون‌های بیش‌تر، انتخاب می‌شوند.

یک «مفهوم» عبارت است از: توصیف شکل، کارکرد، و ویژگی‌های یک محصول که معمولاً به همراه مجموعه‌ای از مشخصات، تحلیلی از محصولات رقیب، و توجیه اقتصادی پروژه ارایه می‌شود.

مرحله دو. طراحی سطح سیستم

مرحله طراحی سطح سامانه شامل تعریف معماری محصول و تجزیه‌ی محصول به اجزا و زیرسامانه‌های آن است. طرح مونتاژ نهایی برای سامانه‌ی تولید نیز معمولاً در خلال همین مرحله تعیین و تعریف می‌شود. خروجی این مرحله معمولاً شامل طرح اولیه‌ی هندسی از محصول، ویژگی کارکردی هر یک از زیرسامانه‌های محصول، و یک نمودار جریان فرایند ابتدایی برای فرایند مونتاژ نهایی است.

مرحله سه. طراحی تفصیلی

مرحله طراحی تفصیلی شامل تکمیل ویژگی‌های هندسی، مواد، و تلرانس کلیه‌ی قطعات منحصربه‌فرد محصول، و هم‌چنین شناسایی کلیه‌ی قطعات استانداردی است که از تأمین‌کنندگان خریداری شده است.

برای هر یک از قطعاتی که قرار است در سامانه‌ی تولید ساخته شوند، یک طرح فرایند ایجاد و سپس تجهیز مربوط به آن، طراحی می‌شود.

خروجی این مرحله، «مستندات کنترلی» است: یعنی کلیه‌ی پرونده‌‌های رایانه‌ای یا طرح‌های ترسیمی که هندسه‌ی هر قطعه، و ابزار و تجهیزات تولید، ویژگی‌های قطعات خریداری‌شده و طرح‌های فرایند برای ساخت و مونتاژ محصول را توصیف می‌نماید. دو مقوله‌ی حیاتی در مرحله طراحی تفصیلی عبارتند از:

  1. هزینه‌ی تولید
  2. اجرای قوی

مرحله چهار. آزمون و پالایش (عیب‌یابی)

مرحله آزمون و پالایش، شامل ساخت و ارزیابی نسخه‌های چندگانه‌ی «پیش از تولید»  محصول موردنظر است.

نمونه‌های اولیه یا «آلفا»، معمولاً با قطعاتی ساخته می‌شوند که به‌منظور تولید محصول اصلی طراحی شده‌اند، یعنی قطعاتی که ویژگی مواد و هندسه قطعات آن مشابه همان قطعاتی است که قرار است نسخه‌ی ساخت محصول را تشکیل دهند، اما لزوماً در خلال فرایند اصلی تولید، ساخته نمی‌شوند.

نمونه‌های آلفا با هدف تعیین این که آیا محصول بنابر طراحی خود، از کارآیی مؤثر برخوردار بوده و آیا توانسته نیازهای کاربران کلیدی خود را مرتفع سازد یا خیر، مورد آزمایش قرار می‌گیرد.

نمونه‌های «بتا» معمولاً با قطعاتی ساخته می‌شوند که توسط فرایندهای موردنظر تولید، تأمین شده‌اند اما شاید با استفاده از فرایند موردنظر مونتاژ نهایی، مونتاژ نشده باشند.

نمونه‌های بتا به شکل گسترده مورد ارزیابی قرار می‌گیرند و به‌صورت نمونه‌ای توسط مشتریان، مورد آزمایش قرار می‌گیرند.

هدف از آزمون و ارزیابی نمونه‌های بتا، پاسخ به پرسش‌هایی پیرامون عملکرد و قابلیت اطمینان نمونه، و نیز به‌منظور شناسایی تغییرات ضروری مهندسی است که باید بر روی محصول نهایی اعمال شود.

 مرحله پنج. افزایش نرخ تولید

در آغاز مرحله افزایش نرخ تولید، محصول با استفاده از سامانه‌ی تولید موردنظر ساخته می‌شود. هدف از این مرحله، آموزش به نیروی کار و مرتفع ساختن مشکلات باقی مانده در فرایندهای تولید است. گاهی، محصولاتی که در خلال مرحله افزایش نرخ تولید ساخته می‌شوند، نیازهای مشتریان مقدم و اولویت‌دار را  رفع می‌کنند و در همین زمان برای شناسایی نقایص و ناکارآمدی‌های باقی‌مانده‌ی احتمالی، دقیقاً مورد ارزیابی قرار می‌گیرند.

گذار از مرحله افزایش نرخ تولید به مرحله تولید مستمر، معمولاً تدریجی است. گاهی در خلال این گذار، محصول در بازار جا می‌افتد و برای توزیع گسترده روانه‌ی بازار می‌شود.

شکل زیر شش مرحله فرایند کلی توسعه محصول را نشان می دهد. شش مرحله به‌نمایش درآمده شامل کارکرد و نقش‌های کلیدی سازمان در هر مرحله می باشد.

فرآیند عمومی توسعه محصول

 

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *