مدل ها و عوامل موفقیت نوآوری – قسمت هجدهم

مدل های نوآوری (قسمت دوازدهم)

مدل عوامل محیطی: مدل‌ های نوآوری به دو دسته‌ ی مدل‌ های ایستا و پویا تقسیم می شود. در ادامه انواع مدل‌ های ایستا تشریح می‌ گردد.

مدل‌های ایستا ـ مدل انتخاب راهبردی

رویکرد انتخاب راهبردی، بیان می‌ دارد که اگر یک بنگاه قدیمی در شروع یک نوآوری پیش گام نیست،‌ ممکن است به این دلیل باشد که انگیزه‌ ای برای سرمایه‌ گذاری در آن نداشته و آن نوآوری مخرب شایستگی‌ هایش بوده، یا شاید ظرفیت این نوآوری را تشخیص نداده، و یا این که دارایی‌ های مکمل موردنیاز را در اختیار نداشته، یا سازوکارهای مناسب جهت پذیرش نوآوری را نداشته، و یا حتی در محیطی قرار داشته که مشوق نوآوری نبوده است. این می‌ تواند ناشی از راهبرد نوآوری بنگاه، اهداف آن، زمانبندی، اقدامات، تخصیص منابع در به‌ کارگیری دانش جدید برای تولید محصولات یا خدمات تازه باشد. با انتخاب اولیه درست، بنگاه می‌ تواند شایستگی‌ ها و دارایی‌ های مکمل مناسب را ایجاد نموده و یا حتی نوع محیطی را که در آن فعالیت می‌ کند، شکل دهد.

راهبردی

فریمن چند نوع راهبرد نوآوری پیشنهاد می‌ نماید: تهاجمی، تدافعی، تقلیدی، وابسته، سنتی و فرصت‌ طلبانه. بنگاهی که راهبرد تهاجمی دارد در ارایه محصول جدید پیشگام است. اگر راهبرد بنگاه، اول بودن در نوآوری باشد، در نوآوری و ایجاد ظرفیت برای آن، سرمایه‌ گذاری می‌ کند.

در راهبرد تدافعی، بنگاه منتظر می‌ ماند تا یک رقیب با راهبرد تهاجمی شروع به ارایه محصول جدید نماید و با مشکلات ناشی از نوآوری مواجه شود، سپس بنگاه دارای راهبرد تدافعی شروع به ارایه محصولات خود می‌ کند و این در حالی است که اشکالات کشف شده را در محصول خود تصحیح کرده است. برای مثال شرکت آی‌ بی‌ ام صبر کرد تا آلتیر و اپل بازار رایانه‌ های شخصی را به راه انداختند و سپس خودش وارد بازار شد. بنگاهی که راهبرد تدافعی نوآوری را اتخاذ می‌ کند باید دارایی‌ های مکمل خیلی قوی در زمینه‌ هایی نظیر: ساخت، بازاریابی، شبکه‌ های توزیع و شهرت و اعتبار در اختیار داشته باشد تا اجازه تجاری‌ سازی یک اختراع را به او بدهد و وقتی تصمیم به فعالیت گرفت، بتواند به سرعت حرکت نماید. چنین بنگاه‌ هایی معمولاً بخش تحقیق و توسعه‌ ای در اختیار دارند که دانش اخذ شده را در جهت تولید محصولات متفاوت و اغلب با ویژگی‌ های بهتر و هزینه کمتر به‌کار می‌ گیرند.

در حالی که یک بنگاه با راهبرد تدافعی تمایل به متفاوت بودن محصولاتش دارد، بنگاهی که راهبرد تقلید را به‌کار می‌ گیرد، تمایل دارد که محصولی دقیقاً شبیه محصول پیشگام ارایه کند. چنین بنگاهی تمایل کمی برای رسیدن یا جلوزدن از بنگاه پیشتاز دارد و معمولاً توان مالی کم و به همان اندازه توان نیرو و کار کمتر و نیز، دسترسی به مواد خام و تولید انبوه کمتری دارد. در راهبرد وابسته، بنگاه می‌ پذیرد که تابع یک بنگاه قویتر باشد. چنین بنگاهی محصولات را تقلید می‌ کند و تنها هنگامی تغییر ایجاد می‌ کند که درخواستی از طرف مشتری یا بنگاه بالادست ارایه شود. بسیاری از شرکت‌های ژاپنی در گذشته و شرکت‌ های چینی در چنین جایگاهی قرار دارند. در راهبرد سنتی، تغییرات بسیار کمی در محصول انجام می‌شود و تنها تلاش می‌ شود تا هزینه‌ ها کاهش یابد.

سرانجام در راهبرد فرصت‌ طلبانه، بنگاه به دنبال نیازهای منحصر به‌ فرد در بخش‌ های خاصی از بازار می‌ گردد. نکته اساسی در هر یک از این راهبردها آن است که اشتباه بنگاه در پرداختن به یک محصول نامناسب، می‌ تواند موجب از دست رفتن فرصت‌ های آن راهبرد شود.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *