مدل ها و عوامل موفقیت نوآوری – قسمت بیستم

مدل چرخه عمر فناوری تاشمن

مدل های نوآوری (قسمت چهاردهم)

مدل‌ های نوآوری به دو دسته‌ ی مدل‌ های ایستا و پویا تقسیم می شود. در ادامه انواع مدل‌ های پویا تشریح می‌ گردد.

مدل‌ های پویا ـ مدل چرخه عمر فناوری تاشمن ـ روزنکوف

سؤال مهم در شناخت پویایی یک نوآوری آن است که یک بنگاه تا چه حد می‌ تواند بر تکامل یک نوآوری تأثیر داشته باشد؟ برای مثال، یک بنگاه تا چه حد می‌ تواند طراحی‌ های خود را به سمت استانداردهای صنعت هدایت کند؟ تاشمن و روزنکوف عنوان می‌ کنند که این بستگی به میزان عدم قطعیت فناوری دارد که این به نوبه خود، وابسته به میزان پیچیدگی و مراحل تکامل فناوری است. پیچیدگی تابعی است از:

  • ابعاد و ویژگی‌ های نوآوری و خصوصیات آن، که از محیط اطراف گرفته شده،
  • تعداد رابط‌ های بین نوآوری و نوآوران مکمل،
  • تعداد اجزا (قطعات) تشکیل دهنده نوآوری و ارتباطات بین آن‌ ها، و
  • تعداد سازمان‌ هایی که در محیط اطراف آن نوآوری، تحت تأثیر قرار می‌ گیرند.

مدل چرخه عمر فناوری تاشمن

با چنین معیاری، محصولات ساده و بی‌ نیاز از مونتاژ نظیر کاغذ و شیشه دارای کمترین سطح پیچیدگی هستند در حالی‌ که خصوصیات اولیه آن‌ ها عبارت است از: هزینه پایین هر واحد از محصول، تعداد کم واسطه‌ ها برای تبدیل به محصولات دیگر، و تمرکز آن‌ ها روی مشتری. سامانه‌‌ های باز نظیر رایانه، رادیو یا شبکه‌ های تلفن بسیار پیچیده‌ تر هستند. به ­طور مثال در رایانه‌ ها ویژگی‌ های گوناگونی نظیر سیستم عامل، مقدار حافظه، ظرفیت دیسک، قابلیت ارتقا، سرعت، توان مصرفی، وزن، کاربرپسند بودن و توانایی اجرای نرم‌ افزارهای قدیمی، مطرح است. در یک نوآوری در زمینه رایانه، مشتریان، فروشندگان نرم‌افزار، عرضه‌ کنندگان سخت‌ افزار و خدمات‌ دهندگان شبکه‌ های ارتباطی ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند.

عوامل دیگری مانند نقش عوامل غیرفناورانه، نظیر دارایی‌ های مکمل و سازمان‌ های موجود در محیط اطراف، نوآوری را پیچیده‌ تر می‌ سازند. بهترین فناوری آن است که بیشتر موجب موفقیت شود؛ چه در محصول ساده‌ ای نظیر شیشه، چه در محصولی پیچیده نظیر رایانه.

چرخه­ ی عمر فناوری تاشمن ـ روزنکوف با یک گسست فناورانه آغاز می‌ شود که می‌ تواند ارتقا‌ دهنده­ ی شایستگی یا مخرب شایستگی باشد. گسست‌ های فناورانه، نوآوری‌ های کمیاب و غیرقابل پیش‌ بینی‌ اند که مرزهای فناورانه مربوطه را به‌ وسیله شیوه‌ ای منظم و یا به‌ واسطه تغییر اساسی در طراحی محصولات یا فرایندها که موجب برتری در هزینه نهایی، عملکرد یا کیفیت نسبت به محصول قبلی می‌ شود، توسعه می‌ دهند. هنگامی که عدم قطعیت زیادی در بازار و فناوری وجود دارد، به دنبال گسست‌‌ ها، دوره گذار یا تغییرات کوچک و تدریجی دیده می‌ شود.

 

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *