مدل ها و عوامل موفقیت نوآوری – قسمت دوم

نوآوری چیست؟

نوآوری چیست؟

برخی نوآوری را به عنوان اختراع به ‌‌همراه بهره برداری از آن تعریف نموده اند. به عبارتی، نوآوری نهتنها شامل خلاقیت است، بلکه باید اختراع حاصل از خلاقیت به بازار عرضه شده و به مردم فروخته شود. لذا نوآوری را فرایند توسعه تا پیاده سازی یک اختراع دانستهاند (وایت و بروتون، ۲۰۰۷).

نوآوری عموماً از سه دیدگاه تعریف شده است (کوبنهاگن، ۱۹۹۹):

  • نوآوری به مثابه خود اقلام جدید: این رویکرد به نتایج حاصل از فرایند توسعه می پردازد که می تواند شامل محصولات، خدمات فرایندها یا فنون مدیریتی جدید یا بهبود یافته باشد.
  • نوآوری به مثابه پذیرش پدیده ای جدید: این رویکرد به بحث فرایند اقتباس و اشاعه می پردازد (بهعنوان مثال، فرایندی که طی آن کاربر نوآوری را پذیرفته و به کار می گیرد).
  • نوآوری به مثابه فرایند توسعه پدیده ای جدید: این رویکرد به فرایند نوآوری اشاره دارد که از تحقیق یا نیاز بازار آغاز شده و به سمت استفاده گسترده، توسعه می یابد.

مرور مطالعات پیشین نشان می دهد که تمرکز تعاریف نوآوری از خروجی ها، به سمت اقتباس و اشاعه نوآوری حرکت کرده و مطالعات متاخر بیشتر به فرایند توسعه گرایش یافته اند. لذا با همین رویکرد، به تبیین جنبه وظیفهای (کارکردی)  و جنبه فرایندی نوآوری، بیشتر می پردازیم.

نوآوری چیست؟

از منظر وظیفه ای، نوآوری عبارت است از “فراگرد ایجاد فکرهای جدید و تبدیل آن فکرها به عمل و کاربردهای سودمند” (رضائیان، ۱۳۸۰).  یا می توان گفت “نوآوری فرایند اخذ ایده خلاق و تبدیل آن به محصول، خدمات و روش های جدید عملیات است” (رابینز، ۱۳۶۹). آفوا در تعریف نوآوری می گوید که “نوآوری، استفاده از ابزارهای نوین فناورانه و دانش بازار برای ارایه و عرضه محصول یا خدمتی نو به مشتری است” (آفوه، ۱۹۹۸).

برخی تعاریف از جنبه فرایندی به نوآوری نگریسته اند. بهعنوان مثال، فریمن که از صاحب نظران اقتصاد و نوآوری محسوب می شود، نوآوری را به مثابه یک فرایند معرفی می کند و می­ گوید: “نوآوری فرایندی است شامل فعالیت های فنی، طراحی، ساخت، مدیریت و فعالیت های تجاری در ارتباط با بازاریابی محصول جدید (یا توسعه یافته) و یا اولین استفاده از یک فرایند یا تجهیزات جدید (یا توسعه یافته) ساخت و تولید. در این تعریف، نوآوری تنها تغییرات عظیم (اساسی) نیست بلکه می تواند تغییرات جزیی یا تدریجی نیز باشد”.

نوآوری چنان­که روبنستین (۱۹۸۹) تعریف می کند، “فرایندی است که به موجب آن محصولات، فرایندها، مواد و خدمات جدید یا اصلاحشده توسعه یافته و به یک طرح و یا بازار مناسب منتقل می شوند” (وایت و بروتون، ۲۰۰۷). به­ زعم صاحب نظران متاخر مانند طارق خلیل، نوآوری از دیدگاه فرایندی به­ معنی “مجموعه عملیاتی است که از پردازش ایده شروع شده و به تولید و عرضه محصول یا خدمت جدید به بازار منتهی می شود”. مفهوم نوآوری به خلق محصول، شامل عرضه به بازار است که می­ تواند به ­معنای تجاری شدن یا به­ معنای «در استفاده­ی عمومی قرار گرفتن» تعبیر شود. نوآوری لزوماً در سطح جهان جدید نیست بلکه به شروع استفاده از یک ایده در سطح یک سازمان نیز اطلاق می شود؛ چه این ایده قبلاً در سازمان دیگری استفاده شده باشد و چه نشده باشد (خلیل، ۲۰۰۰).

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *