مدل ها و عوامل موفقیت نوآوری – قسمت هشتم

مدل های نوآوری 2

مدل های نوآوری (قسمت دوم)

مدل‌ های نوآوری به دو دسته‌ ی مدل‌ های ایستا و پویا تقسیم می شود. در ادامه انواع مدل‌ های ایستا تشریح می‌ گردد.

مدل ایستا /مدل نوآوری تدریجی ـ جهشی

هر نوآوری دو گونه تأثیر بر بنگاه دارد. تأثیر اول ناشی از آثار نوآوری روی تغییر یا توسعه توانایی‌ های ضمنی بنگاه در عرضه محصولات جدید است. بنابراین نوآوری می‌ تواند از این لحاظ در افزایش توانایی‌ های بنگاه اثر داشته باشد که به رویکرد سازمانی معروف است. اگر نوآوری به نوعی باشد که دانش فنی مربوط به آن، نسبت به دانش موجود سازمان خیلی متفاوت باشد و آن نوآوری موجب منسوخ شدن دانش فعلی شود، آن ‌را نوآوری جهشی (رادیکال) می‌ نامند. این گونه نوآوری‌ ها را اصطلاحاً مخرب شایستگی می‌ نامند زیرا باعث از بین رفتن یا بلااستفاده‌ شدن شایستگی‌ های موجود سازمان می‌ گردد.

نوع دیگر از نوآوری، نوآوری تدریجی است که مبنای آن ایجاد محصول جدید بر اساس دانش موجود می‌ باشد که اصطلاحاً به آن ارتقا دهنده یا فزاینده­ی شایستگی می‌ گویند. بیشتر نوآوری‌ ها از نوع تدریجی هستند.

مدل های نوآوری 2

تأثیر دوم، وجه اقتصادی (و رقابتی) است که ناشی از دستاوردهای نوآوری به ­عنوان کارکردی در جهت توسعه محصولات ممتاز می‌ باشد (محصولاتی با هزینه کمتر و ویژگی‌ های بهتر یا جدیدتر). این موضوع می‌ تواند به این شکل نیز عنوان شود که نوآوری، منجر به حذف محصولات قبلی از بازار رقابت می‌ شود. این رویکرد اقتصادی (رقابتی) است. در این رویکرد، یک نوآوری هنگامی جهشی (رادیکال) نامیده می‌ شود که منجر به ممتاز شدن محصول جدید (کاهش هزینه، ویژگی‌ های برتر یا ویژگی‌ های جدید) شود، به نحوی که محصولات فعلی را از گردونه رقابت خارج سازد.

این تعاریف سازمانی و رقابتی از نوآوری تدریجی و جهشی (رادیکال)، مبنای دو رویکرد تازه قرار گرفته است: رویکرد محرک‌ های راهبردی (برای سرمایه‌ گذاری) و رویکرد قابلیت‌ های سازمانی.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *