روندهای جدید در زمینه نوآوری باز

نوآوری باز

روندهای جدید در زمینه نوآوری باز:

گاسمن، انکل و چسبرو در سال ۲۰۱۰ به روند های جدید شناسایی شده در زمینه نوآوری باز اشاره نموده اند که در ادامه به تشریح آنها می پردازیم:

نوآوری باز

فرایند نوآوری باز در گذشته وابسته به منابع فکری درون سازمانی و تلاش برای توسعه و تجاری سازی آنها در درون سازمان بوده است. امروزه پارادایم نوآوری باز شرکت ها را دعوت می کند در کسب و کار خود از ایده ها و فناوری های بیرونی بیشتز بهره ببرند و به دیگر شرکت ها هم اجازه دهند از ایده های نوآورانه آنها بهره مند شوند.

بر خلاف تصور غالب که نوآوری باز را یک جریان یک سویه تصور می کند که در آن ایده های نوآورانه از بیرون به درون سازمان جاری می گردند، این مفهوم جریان یافتن دانش و فناوری به بیرون سازمان را نیز شامل می گردد. شکل کامل نوآوری باز زمانی اتفاق می افند که این دو جریان به صورت توامان اتفاق افتند. دو رویکرد اصلی در فرایند نوآوری باز عبارتند از:

  • فرایند بیرون به درون: که عبارتند از غنی ساختن دانش سازمان از طریق بهره گیری از منابع بیرونی دانش مرتبط با تامین کنندگان، مشتریان، رقبا و دانشگاه ها.
  • فرایند درون به بیرون: این فرایند به کسب سود از طریق روانه کردن ایده های درونی به بازارها، فروختن مالکیت فکری و تجاری سازی فناوری ها از طریق انتقال ایده به محیط خارجی اشاره دارد.

گاسمن، انکل و چسبرو در سال ۲۰۱۰ به روند های جدید شناسایی شده در زمینه نوآوری باز اشاره نموده اند که در ادامه به تشریح آنها می پردازیم:

  • رسوخ در صنایع (از صنایع پیشرفته به سایر صنایع): فرایند نواوری باز به طور روز افزون در صنایع اصلی رواج می یابد. اصول نوآوری باز در صنایع پیشگام مانند نرم افزار، الکترونیک، ارتباطات، داروسازی و زیست فناوری شک گرفته است، در حالی که صنایع دیگر نیز به طور فزاینده ای روندهای نوآوری باز را شکل می دهند.

  • شدت تحقیق و توسعه (از فناوری های پیشرفته تا فناوری های پست): نواوری باز عمدتا از صنایع و بخش هایی با فناوری های پیشرفته آغاز شد، اما روند های جدید نشان دهنده آن است که بخش هایی با فناوری های پست نیز از پتانسیل های نوآوری باز بهره مند می شوند.

  • اندازه شرکت ها (از شرکت های بزرگ به بنگاه های کوچک و متوسط): علی رغم اینکه عمده شرکت های پیشتاز در به کارگیری نوآوری باز، شرکت های بین المللی بزرگ می باشند، اما اخیرا رویت شده است که بنگاه های کوچک و متوسط نیز شروع به استفاده از رویکرد نوآوری باز نموده اند.

  • ساختار (از خوداتکایی به اتحاد): فناوری های جدید در حال پیچیده تر شدن هستند تا جایی که حتی شرکت های بزرگ نیز نمی توانند بار توسعه محصولات جدید را به تنهایی به دوش بکشند. لذا روند قوی در همکاری ها و مشارکت های تحقیق و توسعه به چشم می خورد.

  • محتوا (از محصول به خدمات): در حالی که تحقیقات گذشته و حال عمدتا به محصول و فرایند اختصاص یافته  است، پتانسیل های عظیمی برای نوآوری در بخش های خدماتی نهفته است که معمولا مورد غفلت قرار می گیرند.

 

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *