میانجی ها – قسمت نهم

مشروعیت بخش

انواع میانجی‌ها: مشروعیت بخش

در این پست میانجی مشروعیت بخش تعریف شده و خدمات قابل ارائه، موانع موجود بر سر راه اثربخشی آنها و همچنین شرایط مورد نیاز برای اثربخشی و مهارت‌ های مورد نیازشان به تفکیک ارائه شده است.

میانجی‌‌ های مشروعیت‌ بخش افرادی هستند که از طریق تشویق صاحبان قدرت به ایجاد آرایش جدید از قواعد و مقررات مربوط به نظام نوآوری فناورانه، ظهور فناوری‌‌ های جدیدی را که اغلب با مخالفت بازیگران ذینفع در فناوری‌ ها مواجه بوده است، تسهیل می‌ نمایند. البته شاید عملکرد این میانجی شبیه به کارکرد جهت‌ دهی به «سیستم جستجو» باشد؛ اما بزرگترین تفاوت بین آنها این است که در مقبولیت‌ بخشی، قواعد موجود در نظام نوآوری فناورانه تغییر نمی‌ کنند. این‌ نوع میانجی‌ ها تنها به متقاعدسازی نهاد‌های پشتیبان می‌ پردازند. سپس، رسمیت بخشیدن به فناوری از طریق وضع قواعد جدید، توسط نهاد‌های پشتیبان صورت می‌ پذیرد.

فعالیت وضع قوانین مناسب در حمایت از فناوری مربوط به کارکرد‌های دیگر نظام نوآوری فناورانه (مانند جهت‌ دهی به سیستم جستجو و تأمین منابع) است. همچنین فعالیت‌‌ های این نوع میانجی‌ ها موجب ایجاد مقبولیت اجتماعی برای فناوری جدید شده و می‌ توانند منجر به تغییر نهاد‌های موجود در جامعه و هم‌ راستا شدن آنها با نیاز‌های بازیگران موجود در نظام مورد نظر گردند. گفتنی است که مسائلی همچون دشواری در شناسایی فناوری‌‌ های مطلوب و نیز روش دستیابی به آن، ایجاد اتحاد برای توسعه فناوری و عدم همکاری بازیگران فناوری نظام نوآوری در این خصوص قابل تأمل است.

مشروعیت بخش

خدمات قابل ارائه

  • ایجاد مشروعیت سرمایه‌ گذاری در توسعه فناوری و محصولات مربوط به آن؛
  • ایجاد همگرایی میان نهادها و ساختارهای نظام نوآوری فناورانه در توسعه یک فناوری خاص؛
  • اقدام به حمایت از فناوری‌ ها در رسانه‌های جمعی و شبکه‌ های اجتماعی؛
  • اقدام به رایزنی میان نهادها و ساختارهای مرتبط برای حمایت از فناوری خاص؛
  • خنثی‌ سازی مقاومت‌ ها در هنگام ارائه یک فناوری یا محصول نوآورانه؛
  • ایجاد مقبولیت اجتماعی برای فناوری جدید؛
  • حکمیّت میان گروه‌ های مختلف (مانند مشتریان و ارائه‌ دهندگان فناوری)؛
  • تأکید بر تنظیم مقررات رسمی و غیررسمی؛
  • اعمال نفوذ بر گروه‌ های پشتیبان فناوری در بخش‌ های مختلف دولت و صنعت.

موانع موجود بر سر راه اثربخشی

  • دشواری در ایجاد شبکه بین بازیگران؛
  • دشواری در ایجاد اتحاد برای توسعه فناوری؛
  • دشواری در شفاف‌ سازی در ارتباط با روش‌‌ های دستیابی به فناوری.

شرایط مورد نیاز برای اثربخشی عملکرد

  • ایجاد شبکه‌ ها و اتحادهای راهبردی در توسعه فناوری.

مهارت‌ های مورد نیاز

  • سطح بالایی از ارتباطات و مهارت‌‌ های مذاکرات.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *