شرایط ثبت اختراع (پتنت)

پتنت

شرایط ثبت اختراع (پتنت)

یکی از مصادیق مالکیت صنعتی که در بند دو ماده یک معاهده پاریس ، به آن اشاره شده است اختراعات ثبت شده (Patents) هستند. یکی از اهداف اساسی پتنت ها تشویق نوآوری از طریق دادن حق انحصاری موقت به صاحب اختراع است. این حق انحصاری به صاحب اختراع کمک می کند تا از نوآوری خود برای جبران هزینه هایی که متحمل شده استفاده کند.

 در زبان انگلیسی واژه ” پتنت ” به دو مفهوم ذیل به کار برده می شود:
الف- به معنای سندی خاص که بیانگر آن است که صاحب سند دارای حق انحصاری در بهره برداری و یا فروش اختراع یا نوآوری صورت گرفته می باشد، که در این معنا به آن گواهی یا پروانه ثبت اختراع اطلاق می شود.
ب- معنای دیگر آن محتوای حمایتی است که بوسیله قانون از اختراعی که بوسیله مخترع به ثبت رسیده است در مقابل تجاوز دیگران به عمل می آید، که در این معنا به آن حق اختراع گفته می شود.

اختراعات ثبت شده (پتنت)

شرایط ثبت اختراع

1 جدید بودن (Novelty)

مفهوم جدید بودن این است که اختراع مورد نظر تا تاریخ تسلیم اظهار نامه اختراع نباید در جایی مطرح شده باشد و از لحاظ ماهیتی باید تازه و بدیع باشد. در واقع اختراعی جدید است که با اختراعات و یا دانش قبلی موجود در اختراعات قبلی پیش بینی نشود. البته ذکر این نکته حایز اهمیت است که جدید بودن موردی نیست که باید به اثبات برسد بلکه برعکس، عدم وجود آن می تواند اثبات شود.

2 کاربرد صنعتی داشتن (Industrial applicability)

شرط دومی که جهت احراز گواهی اختراع مطرح است، کاربرد صنعتی داشتن یک اختراع ( مفید بودن) می باشد. این مورد در بند ۳ ماده یک معاهده پاریس به صراحت اظهار شده و مراد از صنعت کلیه صنایع کشاورزی، تولیدی، استخراجی و خدماتی می باشد. بنابراین کاربرد صنعتی و یا مفید بودن یک اختراع این است که اختراع باید در عمل مفید و کارساز باشد. در صورتی که موضوع اختراع ناظر به تولید یک محصول باشد، (باید) امکان ساخت و تولید آن فراهم باشد و اگر موضوع آن مرتبط با فرآیند تولیدی است، می بایستی امکان انجام آن فرآیند عملا میسر باشد. علاوه براین به لحاظ احراز ماهیت قابل ثبت بودن یک اختراع ، باید اختراع کاربردی عملی داشته و صرفاً، تئوری جدیدی را ارائه نکرده باشد.

3 گام ابتکاری (Inventive step)

شرط دیگر برای اینکه اختراعی قابل ثبت باشد آن است که اختراع با توجه به مجموعه اطلاعات و دانش موجود یک شخص که در رشته اختراع مهارت معمولی داشته باشد، قابل پیش بینی نباشد. به تعبیر دیگر، اختراع مورد نظر نباید برای شخصی با مهارت معمولی در آن رشته از بدیهیات باشد. توجه به این نکته حایز اهمیت است که جدید بودن و داشتن گام ابتکاری معیارهای مجزایی می باشند. جدید بودن زمانی در یک اختراع وجود دارد که بین اختراع و دانش و فنون قبلی (اختراعات قبلی) تفاوت وجود داشته باشد، در حالی که داشتن گام ابتکاری، تنها بعد از احراز جدید بودن مطرح می شود.

بنابراین نه تنها ” جدید بودن ” اختراع ادعا شده کافی نمی باشد بلکه دو معیار دیگر در این اختراع باید لحاظ شود. اولا، اختراع باید ابتکاری باشد به این معنا که نتیجه فعالیتی خلاقانه باشد ثانیاً باید با درجه ای از پیشرفت و توسعه همراه باشد که با اهمیت و ضروری به حساب آید.

منبع نوشته:مرکز حقوق مالکیت فکری اروپا

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *