مصاحبه با آقای شهامت درخصوص کنفرانس آسیالیکس (Asialics)

مصاحبه با آقای شهامت در خصوص كنفرانس آسياليكس (Asialics)

مصاحبه با آقای بهمن کارگر شهامت دانشجوی دکتری مدیریت فناوری دانشگاه علامه طباطبائی در خصوص کنفرانس آسیالیکس (Asialics)

ممنون از وقتی که در اختیار ما گذاشتید، سوالاتی در خصوص کنفرانس آسیالیکس (Asialics) داریم که اگر اجازه بدهید پاسخ آن ها را از شما بخواهیم.

به عنوان اولین سوال: کنفرانس آسیالیکس (Asialics)  چقدر برای شما اهمیت دارد؟

با نام و یاد خدا؛ قبل از هر چیز از شما تشکر می‏کنم که این فرصت را فراهم کردید تا در خصوص یک گردهمایی بین‏ المللی و مهم حوزه سیاست‏گذاری علم و فناوری از منظر آکادمیک صحبت کنیم. ماهیت آسیالیکس و اولی ‏تر گلوبلیکس شبکه‏ های غیررسمی آکادمیک حوزه سیاستگذاری علم و فناوری هستند که سردمداران آن مربوط به نحله فکری اروپا غربی و نفر مهم آن پروفسور لوندوال و دیگران است شاید بهتر باشد عرض کنم برگزاری این کنفرانس در تهران بیش از آنکه برای شخص بنده اهمیت داشته باشد، اهمیت بسزایی برای فعالان این حوزه در کشور رقم خواهد زد. تحقیقاً تاکنون ما در کشور نشستی با این چارچوب و وجاهت علمی در حوزه علم و فناوری نداشته ‏ایم لذا با توجه به ماهیت ذکر شده این کنفرانس فرصت مغتنمی است که در سطح آکادمیک حرف‏ هایی را از نزدیک بشنویم و بزنیم و نسبت به برقراری تعاملات، پیوندها و لینک‏ های علمی اقدام نماییم. امروز بیش از هر زمان دیگر ما محصلین این حوزه نیازمند درک عمیق مفاهیم هستیم و یکی از راه‏ های آن گره خوردن با بازیگران اصلی آن می‏ باشد.

چه برنامه ای برای کنفرانس سال آینده دارید؟

با توجه به تم آسیالیکس تهران که Technological learning, innovation and catching-up in the context of international collaborations است طی چند سال اخیر تلاش کرده ‏ام تا بطور مشخص مباحث مورد نیاز صنعت دارو ایران را رصد کنم. بی‏ شک یکی از مهمترین دغدغه‏ های صنعت دارو کشور از پس از انقلاب اسلامی بحث همکاری‏ ها بوده است چرا که صنعت داروسازی مبتنی بر توسعه محصول جدید و اکتساب دانش فنی و یادگیری است و بازیگران دارویی ایران سابقه بالغ بر نیم قرن در این مباحث دارند. لذا سعی من بر این است این مباحث مورد علاقه و مورد نیاز صنعت دارو ایران را در کنفرانس مذکور ردیابی کنم شاید هم فرصتی پیش آمد و همراه چند تن از بازیگران آکادمیک حوزه دارو در این نشست ارزشمند حاضر شویم و در فضای کنفرانس بحث و بررسی داشته باشیم.

آیا برای این کنفرانس مقاله ای میخواهید بنویسید؟

به‏ شخصه چون درگیر کارهای پایانی دفاع از رساله دکتری‏ام هستم و حوزه مورد علاقه علمی و تجربی‏ام شبکه نوآوری و یادگیری فناورانه در بخش دارویی است. شاید مقاله ‏ای در این خصوص و مستخرج از رساله برای دبیرخانه کنفرانس ارسال کنم (البته هنوز تصمیم قطعی نگرفته‏ ام).

حوزه های مورد علاقه شما چیست و در چه حوزه هایی توانمند هستید؟

تقریبا قریب بر ۱۰ سال است که در صنعت دارو و زیست فناوری دارویی متمرکز هستم و در حوزه توسعه محصول جدید، همکاری‏ های فناورانه، تحقیق و توسعه و یادگیری فناورانه در سطح بنگاه و بخش رصد می‏کنم.

برای افرادی که قصد نوشتن مقاله ندارند فکر میکنید چه مشوق ها و چه حمایت های مادی و معنوی اگر وجود داشته باشد این افراد حاضر به همکاری (نوشتن مقاله) می شوند؟

به نظر بنده بحث مقاله نوشتن یا ننوشتن برای این کنفرانس و آن کنفرانس نیست. از آنجایی که دانشجوی دکتری دغدغه‏ های مادی و معنوی متعددی دارد (از حوزه بحث ما در اینجا خارج است) و آنقدر درگیر رساله و مقالات مستخرج از آن می‏شود که نفسی برای حضور فعال در کنفرانس‏ های متعدد با مقاله‏ های شایسته نمی‏ ماند در حالی که دانشجوی دکتری نباید دغدغه مجله داشته باشد و بایستی در این محافل حضور داشته باشد و البته تأمین! لذا این نشست برای شخص بنده آنقدر جذاب هست که شرکت در آن برایم نیازی به محرک و مشوق نداشته باشد.

مصاحبه با آقای شهامت در خصوص کنفرانس آسیالیکس

چه انتظاراتی از کنفرانس سال آینده دارید؟

انتظار بنده به ‏طور ویژه از کنفرانس های مرتبط با مدیریت فناوری و نوآوری این است که وقتی در یک حوزه بین رشته ‏ای فعالیت می‏ کنیم بی‏شک بایستی ردپای رشته‏ های مختلف را ببینیم تا جایگاه بین ‏رشته ‏ای مدیریت فناوری و نوآوری و سیاستگذاری علم و فناوری اثر بخش شود. این جامعه در ایران بسیار کوچک است و وقتی افرادی از صنایع یا حوزه ‏های دانشی دیگر در کنفرانس‏ مدیریت فناوری شرکت می‏ کنند بسیار محسوس می ‏باشند. لذا نیازمند مشارکت جدی افرادی از حوزه ‏های دانشی علوم انسانی، علوم پایه، مهندسی، پزشکی و حتی هنر هستیم و اگر بتوان سیاستی را تدوین کرد که مشارکت این جماعت را پررنگ نماییم به نظر گامی جدی در روند کارکرد بین ‏رشته ‏ای این حوزه برداشته شده است البته به نوبه خودم این نوید را می‏دهم که برای کنفرانس آسیالیکس مشارکت علمی واحد علوم دارویی دانشگاه آزاد اسلامی را داشته باشیم و مجله (Journal of Pharmaceutical & Health Sciences (JPHS این واحد دانشگاهی اعلام آمادگی اولیه نموده که یک ویژه نامه در آن زمان برای این کنفرانس اختصاص دهد و امتیاز چاپ چند مقاله شایسته و مرتبط در مجله را ارائه می ‏نماید و در تلاش هستم تا مشارکت علمی محققین دانشکده‏ های داروسازی تهران، شهید بهشتی و ایران را برای ارائه مقاله به این کنفرانس جلب نمایم.

نقاط قوت و ضعف کنفرانس امسال از نظر شما چه بود؟

در این خصوص فکر می‏کنم قبلاً بطور مبسوط هم در جلسه رسمی بعد از کنفرانس صحبت شده و هم اینکه یحتمل فیدبک‏ های مختلفی را اعضای هیأت رییسه محترم کنفرانس و دوستان مرتبط دریافت کرده ‏اند لذا شاید بحث این موضوع خیلی در این گفتگو مفید نباشد.

و به عنوان سوال آخر: چه کارهایی باید انجام دهیم تا ظرفیت جذبمان را بالا ببریم و از کنفرانس سال آینده نهایت استفاده را بکنیم؟

“ظرفیت جذب ما” شبه جمله عمیق و چند وجهی ‏ای است. اگر منظور کم و کیف یادگیری فعالان حوزه سیاست علم و فناوری از تعاملات بین ‏المللی در سطح آکادمیک است؟ به نظر بنده همه ابعاد تعاملات رو در رو یادگیری دارد. از نحوه احوال‏پرسی، گفتگوهای دور میز استراحت، شروع مباحث، نحوه ختم کلام، حریم‏ ها، نگاه به مسأله، ارائه‏ های مهمانان خارجی به ویژه دانشجویان دکتری، موضوعات، ابعاد کلان و خرد و همه چیز … لذا شاید پر بیراه نباشد اگر یک چنین آمادگی‏ هایی در دانشجویان ارشد و دکتری ایجاد شود که در آن چند روز کنفرانس به همه چیز دقت کنند و در حافظه بلند مدت‏شان ذخیره کنند بنده به شخصه با این رویکرد وارد خواهم شد و کلام آخر را با یک تجربه کوچک از مباحث مدیریت فناوری و نوآوری در صنعت دارو خاتمه می‏دهم. تحقیقات دانشجویی کارآمد، شایسته و مورد ستایش جامعه جهانی مدیریت فناوری و نوآوری، تحقیقاتی نیست که حتما از دل آن سیاست‏ های عجیب و غریب متحول‏ کننده کشور یا چند صنعت پیچیده خارج شود! فهم یک روتین یا یک استراتژی که بتواند دانشی را برای بنگاه جذب کند و آن را محقق احصاء کند، تحقیق مهم و اثرگذاری است. تحقیق عمیق در صنایع فناوری پایین کم ارزش نیستند همانطور که الزامی به ارزشمند بودن تحقیقات در صنایع فناوری پیشرفته نیست. این نیاز بازار است که تعیین می‏کند.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *