نقشه راه فناوری – قسمت دوم

نقشه راه

مبانی و تعریف نقشه راه

نقشه راه در معنای عام آن عبارت است از جانمایی راه ها و مسیرهای موجود در یک منطقه جغرافیایی مشخص. نقشه راه در معنی عمومی ابزاری است برای مسافران به منظور شناخت، تقرب، تنظیم جهت و طراحی میزان قطعیت برنامه سفر. اما نقشه راه در معنی اصطلاحی، ابزاری برای برنامه ریزی منابع علم و فناوری است (Schaller, 1999).

در این معنای اخیر، محققان تعاریف متعددی از تدوین نقشه راه فناوری [۱] عرضه نموده اند (Rinne, 2004; Phaal et al., 2010). یک تعریف حداقلی، تدوین نقشه راه را شامل پیش  بینی خصوصیات یک فناوری منتخب در ارتباط با فناوری های کلیدی (شرایط ضروری) می داند. اما به طور کلی، تدوین نقشه راه فناوری، شیوه جدیدی از برنامه ریزی راهبردی بلندمدت محسوب می شود (Willyard & McClees, 1987). در نقشه راه،  مسیرها از قبل مشخص نیست، بلکه سازمان با چشم اندازی تعریف شده باید از طریق نوآوری، مسیرهایی را ایجاد نموده و از آن مسیر به اهداف خود دست یابد.

گالوین، مدیر عامل و از عناصر فعال در اولین نقشه راه فناوری شرکت موتورولا، یک نقشه راه را این طور تعریف می کند: نگاهی وسیع به آینده ی یک حوزه تحقیقاتی که متشکل است از دانش و تخیل درخصوص صریح ترین پیشران های تغییر در آن حوزه (Galvin, 1998). نقشه راه فناوری یک ابزار اثربخش برنامه ریزی فناوری است که به شناسایی نیازهای محصولی، انطباق آن ها با گزینه های فناوری و توسعه پروژه های مورد نیاز برای تحقق فناوری های مورد نظر کمک می کند (Kappel, 2001). گالوین هدف اصلی از بازبینی فناوری و تدوینِ نقشه راه فناوری را کسب اطمینان از این مساله مطرح می سازد: از امروز برای کسب فناوری، فرایندها، اجزا و تجارب مورد نیازی گام برمی‏داریم که پاسخ‏گوی نیازهای آتیِ محصولات و خدمات باشد (Galvin, 1998). به این ترتیب، نقشه راه، یک آینده معین را مبنا قرار داده و براین اساس چارچوبی برای تحقق آن فراهم می سازد (Schaller, 1999).

[۱] Technology Roadmapping

نقشه راه

 

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *