نقشه راه فناوری – قسمت سوم

نقشه راه فناوری

نمای کلی نقشه راه فناوری

در نگاه کاربردی، نقشه راه را باید یک روش برنامه ریزی آینده گرا و لایه به لایه دانست: شکل کلی نقشه راه، متشکل از نموداری چند لایه مبتنی بر محور زمان است که چارچوب ساختاریافته ‏ای را برای به تصویر کشیدن راهبرد و نوآوری فراهم کرده است. در این روش، امکان ترسیم دیدگاه ‏های مختلف در خصوص مسایل و پیشرفت‏ های آتی وجود داشته و ارتباط موجود میان دیدگاه‏ های مذکور نیز مورد بررسی قرار می‏گیرد.

بنابراین، نقشه راه را می‏توان به عنوان نوعی چارچوب کسب و کار پویا یا چارچوب نظام ‏مند مطرح کرد که تکامل تدریجی یک سامانه یا محصول را مورد بررسی قرار داده و آن را ترسیم می‏کند و از توسعه و پیشرفت نوآوری، راهبرد و همچنین گسترش آن در تمامی سطوح حمایت می‏کند (شکل زیر). نقشه راه به دنبال پاسخ گویی به سوال کلیدی در ارتباط با کسب و کار است:

 ۱) هم‏ اکنون در چه مکانی قرار داریم؟

 ۲) قصد داریم به سوی کجا حرکت کنیم؟

۳) چگونه می توانیم به مقصد مورد نظر برسیم؟

طرح چنین سوالاتی، ساده بوده اما پاسخ به آن‏ها به علت وجود مسایلی چون پیچیدگی، عدم قطعیت، کمبود دانش و وجود مشکلات و چالش ‏های ارتباطی، اغلب ساده نیست (Phaal et al, 2010).

نقشه راه، فرایندی است که با نشان دادن تعاملات بین محصولات و فناوری ها در طی زمان، به یکپارچه سازی کسب و کار با فناوری و تعریف راهبرد فناوری کمک می کند. جوهره نقشه راه، بررسی احتمالات و سناریو های آینده و شناسایی وضعیت های کلیدی و عدم قطعیت هاست. این امر از طریق مطالعه آینده و تحلیل ریسک های احتمالی و بررسی فرصت ها و تهدیدات صورت می گیرد. موفقیت نقشه راه، نیازمند همراستاسازی دیدگاه های راهبردی، بازار، محصول، فناوی، منابع و اجرایی است. جنبه کلیدی نقشه راه، این است که برای پاسخگویی به نیازهای احتمالی آینده، راه حل های ازپیش معین وجود ندارد و یا مسیر تقلید و دنباله روی چندان اثربخش نیست، لذا نوآوری در خلق پاسخ های بدیع اهمیت زیادی دارد.

نقشه راه فناوری

نمای کلی نقشه راه فناوری- محصول (Phaal et al, 2010)

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *