سطح آمادگی فناوری – قسمت دهم

سطح آمادگی فناوری

تاریخچه و تعریف سطوح آمادگی فناوری –  قسمت سوم

در پست های قبلی بخشی از تاریخچه پیدایش سطوح آمادگی فناوری بیان شد. در این قسمت بخش دیگری از تاریخچه آن ارائه می‌ شود.

بررسی‌ پروژه‌ های مختلف دفاعی و غیر دفاعی توسط بخش‌ های مختلف دفاع آمریکا، به خصوص نیروی هوایی، و همچنین مطالعات سازمان ناسا نشان داده است در صورتی که سطح آمادگی یک فناوری پایین‌ تر از سطح ۶ یا ۷ باشد، ریسک پروژه بالا خواهد بود، اما بعد از گذر از این سطح، به شدت کاهش می‌ یابد. این موضوع در شکل ۱ نشان داده شده است.

سطح آمادگی فناوری 3

همچنین، در یک نظرخواهی از ۴۰ نفر از متخصصان مهندسی سامانه آشنا به تخمین هزینه که به روش دلفی انجام شد، مشخص گردید که افزایش هزینه با کاهش سطح آمادگی فناوری یک رابطه نمایی دارد. نتایج این تحقیق در جدول ۱ و شکل ۲ نشان داده شده است. همانطور که مشاهده می‌ شود، سطح آمادگی فناوری ۷ (TRL7) به عنوان نقطه مرجع در نظر گرفته شده است. این امر ناشی از این واقعیت است که وقتی فناوری سطح آمادگی ۶ را پشت سر می‌ گذارد، مخاطره به شدت کاهش می‌ یابد. این تحقیق نشان می‌ دهد وقتی فناوری در سطوح آمادگی ۳ و ۴ قرار دارد، هزینه نسبت به حالتی که فناوری در سطح آمادگی ۷ باشد، حدود %۷۵ (تقریبا ۸/۱ برابر) افزایش می‌ یابد.

سطج امادگی فناوری 3سطج آمادگی فناوری 3ویلیام نولت (۲۰۰۳ و ۲۰۰۵) در نیروی هوایی آمریکا نرم ‌افزاری را تحت عنوان محاسبه‌ گر سطوح آمادگی فناوری توسعه داد تا بتوان به وسیله آن سطح آمادگی فناوری را محاسبه نمود. در این نرم ‌افزار بر اساس ویژگی‌ هایی که هر یک از سطوح دارند، سوالاتی مطرح شده است. نتیجه ‌ی جواب‌ به این سوال ‌ها، سطح آمادگی فناوری مورد بررسی را مشخص خواهد کرد. در ابتدا، سطوح آمادگی فناوری برای سخت ‌افزار توسعه یافت، اما توسط نیروی زمینی آمریکا برای نرم‌ افزار نیز این سطوح تعریف گردیدند‌.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *