سطح آمادگی فناوری – قسمت نهم

سطح آمادگی فناوری 2

تاریخچه و تعریف سطوح آمادگی فناوری – قسمت دوم

در پست قبلی بخشی از تاریخچه پیدایش سطوح آمادگی فناوری بیان شد. در این قسمت بخش دیگری از تاریخچه آن ارائه می‌ شود.

در سال ۱۹۹۹ میلادی، سازمان حسابرسی کل آمریکا (GAO) بررسی گسترده‌ ای در خصوص استفاده از این ابزار در پروژه‌ ها و طرح‌ های تحقیقاتی دفاعی انجام داد و در نهایت به وزارت دفاع آمریکا پیشنهاد کرد تا از این ابزار در ارزیابی بلوغ فناوری برنامه‌ های دفاعی استفاده شود. سازمان مذکور در بررسی‌ های خود به این نتیجه رسید که هرچه فناوری در شروع برنامه بالغ‌ تر باشد، موفقیت برنامه در دستیابی به اهدافش محتمل‌ تر است؛ و استفاده از فناوری‌ های نابالغ در توسعه‌ ی یک محصول، باعث افزایش قیمت و تاخیر در برنامه خواهند شد.

در گزارش این تحقیق همچنین بیان شده است که سطوح آمادگی فناوری یک ابزار تحلیلی برای ارزیابی سطح فناوری و مقدار ریسک ناشی از بکارگیری یک فناوری در توسعه محصول است. ارزش استفاده از این ابزار در آن است که با اندازه‌ گیری سطح بلوغ یک فناوری، تصمیم‌ گیران قادر خواهند شد تا با آگاهی به انتخاب فناوری‌ ها بپردازند.

سپس نیروی هوایی آمریکا به بررسی اهمیت این ابزار پرداخت و با مطالعه بر روی ۲۳ پروژه بزرگ دفاعی و غیر دفاعی به این نتیجه رسید که برای داشتن یک ریسک قابل قبول برای شروع برنامه توسعه محصول، فناوری‌ ها حداقل باید سطح ۶ آمادگی را پشت سرگذاشته باشند؛ در غیر این صورت،‌ ریسک برنامه بسیار بالا خواهد بود (شکل ۱).

سطح آمادگی فناوری 2

همانطور که در شکل ۱ نشان داده شده است، مقدار ریسک و مجهولات به وسیله فاصله بین سطح بلوغ فناوری و مطالبات و الزامات تولید محصول نشان داده می‌ شود. با پشت سر گذاشتن هریک از این سطوح (کاهش فاصله)، از مجهولات کاسته می‌ شود و دانش جایگزین آن‌ ها می‌ گردد. در انتهای سطح ۶ آمادگی ریسک برنامه به اندازه‌ ای کاهش می‌ یابد که شروع توسعه محصول توجیه‌ پذیر می‌ گردد.

بنابراین، مهم‌ترین فایده سطوح آمادگی فناوری آشکار کردن فاصله بین بلوغ فعلی فناوری و بلوغ مورد نیاز برای استفاده از آن در یک محصول است. برای نمونه، در جدول ۱ نتیجه بررسی بر روی چهار برنامه‌ ی توسعه‌ ی محصول آمریکا نشان داده شده است. این شکل نشان می‌ دهد برنامه‌ ی بالگرد کومانچی در شروع برنامه با فناوری ‌هایی در سطوح آمادگی ۵ و ۳  مواجه بوده و همین امر باعث افزایش ۱۰۱ درصدی هزینه‌ ها و ۱۲۰درصدی زمان شده است. همین موضوع در مورد برنامه‌ی خفاش نیز صادق است. اما در دو برنامه‌ ی دیگر، ‌یعنی،‌ ماهواره HS-720  شرکت هیوز و برنامه‌ی جگوار شرکت فورد، به علت آن که فناوری‌ ها حداقل در سطح آمادگی ۶  قرار دارند، این افزایش ‌ها مشاهده نمی‌شود.

نتیجه ‌ای که در این بررسی‌ ها به دست آمد، نشان داد علت طولانی شدن زمان و افزایش هزینه برنامه‌ های دفاعی که توسط وزارت دفاع آمریکا انجام می ‌گیرد آن است که برنامه ‌ها از همان آغاز با ریسک بالا و مجهولات فراوان شروع می ‌شود و فناوری ‌ها در سطوح پایین آمادگی قرار دارند.

سطح آمادگی فناوری 2

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *